Obciążenie modyfikowalnych czynników ryzyka w nowo zdefiniowanych kategoriach ciśnienia krwi

width=300Wytyczne American College of Cardiology / American Heart Association z 2017 roku wprowadziły nowe kategorie wysokiego ciśnienia krwi. Zdecydowana większość osób w tych nowo zdefiniowanych kategoriach jest zalecana raczej do leczenia niefarmakologicznego niż do leczenia hipotensyjnego. Badanie to miało na celu określenie obciążenia potencjalnie modyfikowalnych czynników ryzyka nadciśnienia tętniczego u nieleczonych dorosłych w nowo zdefiniowanych kategoriach ciśnienia krwi.
Metody

Przeanalizowaliśmy dane z badania National Health and Nutrition Survey w latach 1999-2014 (N = 37 448). Potencjalnie modyfikowalne czynniki ryzyka obejmowały otyłość brzuszną, wysoki poziom lipoprotein o niskiej gęstości (HDL), bierne palenie, upijanie się, nieoptymalną aktywność fizyczną i dietę ubogą w błonnik.

Wyniki

Chociaż częstość występowania niektórych modyfikowalnych czynników ryzyka zmniejszyła się w okresie badania, rozpowszechnienie niskiego spożycia błonnika, nieoptymalnej aktywności fizycznej, otyłości brzusznej i upijania się pozostało wysokie podczas ostatniego połączonego cyklu badań (2011-2014). Modyfikowalne czynniki ryzyka na ogół wykazywały zależność dawka-reakcja w kategoriach wysokiego ciśnienia krwi. Najbardziej rozpowszechniony rodzaj grupowania czynników ryzyka obejmował spożycie mniejszej ilości błonnika, nieoptymalną aktywność fizyczną, wysoki poziom cholesterolu nie-HDL i otyłość brzuszną, a jego rozpowszechnienie stopniowo wzrastało z 9,5% (95% przedział ufności, 8,8% -10,3%) w grupa ciśnienia tętniczego do 16,5% (95% przedział ufności, 14,8% -18,3%) w grupie z nadciśnieniem w fazie 2 (Ptrend <.001). Częstość występowania 4 lub więcej modyfikowalnych czynników ryzyka na uczestnika zwiększała się stopniowo, od 28,5% w grupie zdrowego ciśnienia do 48,0% w grupie z nadciśnieniem w fazie 2. (Ptrend <.001).

Wnioski

Obciążenie potencjalnie modyfikowalnymi czynnikami ryzyka nadciśnienia tętniczego wskazuje na postępujący wzrost w zakresie kategorii ciśnienia krwi i stanowi ważny cel interwencji niefarmakologicznych.

[przypisy: centrum rehabilitacji warszawa, leukoencefalopatia, prodentis ]

Związek jakości diety z objętością hipokampu: badanie podłużne kohortowe

width=300Jakość diety wiąże się z efektami starzenia się mózgu. Jednak w niewielu badaniach badano na ludziach struktury mózgu, które potencjalnie mogą mieć wpływ na długoterminową jakość diety. Zbadaliśmy, czy skumulowana średnia wskaźnika Alternative Healthy Eating Index 2010 (AHEI-2010) podczas dorosłego życia (11-letni okres ekspozycji) jest związana z objętością hipokampa.

METODY

Analizy oparto na danych z 459 uczestników podbadania obrazowania Whitehall II (średni wiek [odchylenie standardowe] (SD) = 59,6 [5,3] lat w latach 2002-2004, 19,2% kobiet). Badanie multimodalnego rezonansu magnetycznego wykonano pod koniec obserwacji (2015-2016). Obrazy strukturalne uzyskano za pomocą trójwymiarowej sekwencji ważonej T1 o wysokiej rozdzielczości i przetworzono za pomocą funkcjonalnego obrazowania metodą rezonansu magnetycznego narzędzi biblioteki oprogramowania mózgu (FSL). Do wyodrębnienia objętości hipokampa zastosowano zautomatyzowane narzędzie do segmentacji i rejestracji oparte na modelach.

WYNIKI

Wyższy średni skumulowany wynik AHEI-2010 (odzwierciedlający długoterminową jakość zdrowej diety) wiązał się z większą całkowitą objętością hipokampa. Dla każdego 1 SD (SD = 8,7 punktów) przyrostu w skali AHEI-2010 zaobserwowano wzrost o 92,5 mm3 (błąd standardowy = 42,0 mm3) w całkowitej objętości hipokampa. Związek ten był niezależny od czynników socjodemograficznych, nawyków palenia tytoniu, aktywności fizycznej, kardiometabolicznych czynników zdrowotnych, zaburzeń poznawczych i objawów depresyjnych, i był bardziej wyraźny w lewym hipokampie niż w prawym hipokampie. Spośród składników AHEI-2010, spożycie alkoholu lub lekkie spożycie alkoholu było niezależnie związane z większą objętością hipokampa.

WNIOSKI

Wyższe długoterminowe wyniki AHEI-2010 były związane z większą objętością hipokampa. Biorąc pod uwagę znaczenie struktur hipokampowych w kilku chorobach neuropsychiatrycznych, nasze odkrycia potwierdzają potrzebę rozważenia przestrzegania zaleceń dotyczących zdrowej diety w programach interwencyjnych w celu promowania zdrowego starzenia się mózgu.
[hasła pokrewne: usunięcie zaćmy cena, poradnia chorób zakaźnych lublin, warunki oddania krwi ]

Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 5

Jeśli ta granica nie została przekroczona, do ostatecznego testu zastosowana zostanie funkcja wydatków alfa, tak aby ogólny poziom błędu typu I wynosił 0,05. Wtórne analizy
Modele Cox dopasowano w celu dopasowania do stanu węzłów (0 do 3, 4 do 9 lub 10 lub więcej dodatnich węzłów), rozmiaru guza (2,0 cm lub mniej, 2,1 do 4,0 cm lub 4,1 cm lub więcej), statusu receptora (estrogenu -receptor-pozytywny lub pozytywny względem receptora progesteronu w porównaniu do negatywnego receptora estrogenowego i negatywnego receptora progesteronu), wiek (39 lat lub młodszy, 40 do 49 lat, 50 do 59 lat lub 60 lat lub więcej) , stopień (słaby w porównaniu do innych), wyniki histologiczne (rak przewodowy vs. inny) i badanie (B-31 vs. N9831). Sporządzono wykresy leśne, aby pokazać efekty zgodnie z badaniem i podgrupami pacjentów.8 Współczynniki zagrożenia zostały obliczone i porównane zgodnie z długością okresu obserwacji (jeden rok lub mniej, jeden do dwóch lat, dwa do trzech lat lub więcej niż trzy lata po randomizacji). Czytaj dalej Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 5

Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego czesc 4

Pacjenci, u których wystąpiły klinicznie istotne objawy ze strony serca podczas przyjmowania doksorubicyny i cyklofosfamidu, zostali wykluczeni z dalszej terapii trastuzumabem. Sześcio- i dziewięciomiesięczne badania kardiologiczne były stosowane w celu ustalenia, czy trastuzumab należy kontynuować u pacjentów bez objawów sercowych. Jeśli LVEF zmniejszyło się o 16 lub więcej punktów procentowych w stosunku do wartości wyjściowej lub o 10 do 15 punktów procentowych od wartości wyjściowej do poniżej dolnej granicy normy, trastuzumab był wstrzymywany przez cztery tygodnie, po którym to czasie ponownie oceniano LVEF. Jeśli LVEF pozostała poniżej tych poziomów lub jeśli pacjent miał objawowe zaburzenia czynności serca podczas otrzymywania trastuzumabu, podawanie przeciwciała zostało trwale przerwane. Rola sponsora
Oba badania przeprowadzono w ramach korporacyjnej umowy badawczo-rozwojowej pomiędzy Genentech a NCI. Czytaj dalej Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego czesc 4

Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego cd

1. Rekrutacja, pacjenci i czas chemioterapii oraz trastuzumab w teście B-31 i teście N9831. W badaniu B-31 leczenie obejmowało 60 mg doksorubicyny na metr kwadratowy powierzchni ciała i 600 mg cyklofosfamidu na metr kwadratowy co 21 dni w czterech cyklach, a następnie 175 mg paklitakselu na metr kwadratowy co 3 tygodnie przez cztery cykle (grupa 1) lub taki sam schemat chemioterapii i trastuzumab, począwszy od dawki nasycającej 4 mg na kilogram masy ciała, podawane z pierwszą dawką paklitakselu, a następnie tygodniowe dawki 2 mg na kilogram przez 51 tygodni ( grupa 2) (rysunek 1). Począwszy od 16 maja 2003 roku, paclitaxel może być podawany co tydzień przez 12 tygodni w dawce 80 mg na metr kwadratowy według uznania badacza. Grupa A w badaniu N9831 stosowała ten sam schemat dawkowania doksorubicyny i cyklofosfamidu jak w badaniu B-31, a następnie 12 tygodniowych dawek paklitakselu w dawce 80 mg na metr kwadratowy. Czytaj dalej Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego cd

Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad

Z tego powodu NCI i Food and Drug Administration zatwierdziły plan wspólnej analizy opracowany przez NSABP i NCCTG w celu połączenia danych z grupy i grupy A (określanej jako grupa kontrolna) dla porównania z grupą 2 i grupą C ( określane jako grupa trastuzumabu). Grupa B próby N9831 została wykluczona, ponieważ protokół wymagał podania trastuzumabu po zakończeniu chemioterapii. Plan wymagał pierwszej tymczasowej analizy po wystąpieniu 355 zdarzeń. Zanim dane zostały zablokowane, 2043 pacjentów (z planowanej całkowitej liczby 2700) zostało włączonych do badania B-31, a 1633 pacjentów (w sumie 2000 dla porównania grupy A z grupą C) zostało włączonych do badania N9831. W kwietniu 2005 r. Czytaj dalej Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad

Trastuzumab po adjuwancie Chemioterapia w raku piersi HER2-dodatnim

Trastuzumab, rekombinowane przeciwciało monoklonalne przeciwko HER2, wykazuje aktywność kliniczną w zaawansowanym raku piersi, który nadmiernie zwiększa HER2. Zbadaliśmy jego skuteczność i bezpieczeństwo po wycięciu wczesnego stadium raka piersi i zakończeniu chemioterapii. Metody
W tym międzynarodowym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu porównano jeden lub dwa lata trastuzumabu podawanego co trzy tygodnie z obserwacją u pacjentów z rakiem piersi z dodatnim wynikiem HER2 i rakiem piersi z dodatnim węzłem lub węzłem, którzy ukończyli terapię lokoregionalną i co najmniej czterema cyklami neoadiuwantu lub chemioterapia uzupełniająca.
Wyniki
Dane były dostępne dla 1694 kobiet losowo przydzielonych do dwóch lat leczenia trastuzumabem, 1694 kobiet przypisanych do jednego roku z trastuzumabem i 1693 kobiet przypisanych do obserwacji. Przedstawiamy tutaj tylko wyniki leczenia trastuzumabem przez rok lub obserwację. Czytaj dalej Trastuzumab po adjuwancie Chemioterapia w raku piersi HER2-dodatnim

Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 9

Redukcja była podobna u kobiet z guzami z niedoborem receptorów hormonalnych i kobiet z nowotworami dodatnimi pod względem receptorów hormonalnych. Nie zidentyfikowano żadnych podgrup, które nie odniosłyby korzyści z terapii trastuzumabem. Ponieważ tylko 191 kobiet z rakiem piersi z ujemnym węzłem było włączonych do tych badań i tylko 3 miało zdarzenie w czasie analizy, nie możemy wypowiedzieć się na temat wpływu trastuzumabu w tej podgrupie. Dodatek trastuzumabu zmniejszył śmiertelność o jedną trzecią (P = 0,015). Wśród kwalifikujących się pacjentów, którzy kontynuowali leczenie po podaniu doksorubicyny i cyklofosfamidu i którzy byli HER2-dodatni w badaniu ośrodkowym, względne zmniejszenie śmiertelności związane z trastuzumabem wyniosło 39% (P = 0,01). Czytaj dalej Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 9

Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 8

W porównaniu z grupą kontrolną, grupa trastuzumabu poprawiła przeżywalność bez choroby (współczynnik ryzyka dla pierwszego zdarzenia, 0,45, P <0,0001), dłuższy czas do wystąpienia nawrotu (współczynnik ryzyka, 0,45, P <0,0001), dłuższy czas do odległego nawrotu (współczynnik ryzyka, 0,46, P <0,0001) i poprawa całkowitego przeżycia (współczynnik ryzyka zgonu, 0,61, P = 0,01). Różnice w częstości występowania zagrożeń w czasie
Rysunek 4 w dodatkowym dodatku zawiera wykresy współczynników hazardu dla pierwszych zdarzeń, pierwszego nawrotu, odległego nawrotu i śmierci w funkcji czasu od randomizacji. Po pierwszym roku stopa hazardu dla odległych nawrotów znacznie wzrosła w grupie kontrolnej; w grupie trastuzumabu po raz pierwszy wzrosła, a następnie znacząco spadła po roku 2.
Niekorzystne zdarzenia sercowe
Najważniejszym zdarzeniem niepożądanym związanym z terapią trastuzumabem u pacjentów z wcześniejszą ekspozycją na antracyklinę jest dysfunkcja serca.12,13 W badaniu B-31 u pacjentów, którzy nie chorują na objawy kardiologiczne podczas leczenia doksorubicyną i cyklofosfamidem oraz którzy mieli wartości LVEF, które spełniały wymagania w celu rozpoczęcia terapii trastuzumabem skumulowana częstość występowania zastoinowej niewydolności serca lub zgonu z przyczyn sercowych w III lub IV klasie New York Heart Association w ciągu trzech lat wynosiła 0,8 procent w grupie kontrolnej (4 pacjentów miało zastoinową niewydolność serca, a zmarło na serce przyczyny) i 4,1% w grupie trastuzumabu (31 pacjentów miało zastoinową niewydolność serca). Spośród 31 kobiet z grupy trastuzumabu, u których wystąpiła zastoinowa niewydolność serca, 27 obserwowano przez co najmniej sześć miesięcy po wystąpieniu niewydolności serca, a tylko zgłosiło uporczywe objawy niewydolności serca podczas ostatniej wizyty kontrolnej. Czytaj dalej Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 8

Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 7

Liczba przeciwstronnych raków piersi była niewystarczająca do oceny wpływu trastuzumabu. W grupie z trastuzumabem zaobserwowano zmniejszenie liczby wtórnych raków innych niż pierwotne w badaniu B-31 w porównaniu z grupą kontrolną, ale wyniki badania N9831 nie potwierdziły (lub nie podważyły) tego trendu. Sześciu pacjentów w grupie kontrolnej zmarło bez nawrotów lub drugiego raka, podobnie jak ośmiu pacjentów z grupy trastuzumabu. Obejmowały one trzy zgony związane z leczeniem, które wystąpiły u pacjentów otrzymujących paklitaksel i trastuzumab, jeden z powodu kardiomiopatii i dwóch z powodu śródmiąższowego zapalenia płuc.
U pacjentów z przerzutowym rakiem piersi leczonych trastuzumabem 9-11 odnotowano zwiększoną częstość przerzutów do mózgu. Czytaj dalej Trastuzumab plus chemioterapia wspomagająca w leczeniu operacyjnym nowotworu piersi HER2-dodatniego ad 7