Skuteczność bezkomórkowej szczepionki przeciw krztuścowi u nastolatków i dorosłych ad

Infekcje mogą być bezobjawowe, łagodnie objawowe lub klasyczne w prezentacji.1 Nie zaleca się stosowania szczepionek przeciwko grypie u osób w wieku powyżej 6 lat; w związku z tym, krztusiec nadal krąży wśród osób starszych, co stanowi źródło zakażenia dla małych dzieci.7-13 W latach 90. zarówno liczba, jak i odsetek zgłoszonych przypadków krztuśców wśród nastolatków i dorosłych wzrosła ponad dwukrotnie w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie .5,14 Większość przypadków dorosłych nie jest podejrzewana, wykrywana ani zgłaszana, a możliwość wystąpienia krztuśca jest zwykle rozważana tylko wtedy, gdy występuje w związku z klasycznym kokluszem u dzieci.1,7-10,13 Wiele czynników na brak wykrycia krztuśca, w tym brak świadomości klinicznej, brak dostępności i niewrażliwość na badanie hodowli i reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), brak standaryzowanych testów serologicznych na krztusiec, trudności w uzyskaniu odpowiednich próbek, oraz brak wyraźnych serologicznych kryteriów diagnostycznych. Szczepionki składowe, które łączą toksoidy błonicze i tężcowe z bezkomórkowym krztuścem są bezpieczne i skuteczne u dzieci i są rutynowo stosowane na całym świecie.1,2 Bezpieczeństwo i immunogenność kilku bezkomórkowych szczepionek przeciw krztuścowi oceniano w preparatach z toksoidami błoniczymi i tężcowymi i wykazano, że być bezpieczne i immunogenne.14-17 Dorosłe szczepionki mają niższe stężenia bezkomórkowego krztuśca i toksoid błoniczych niż szczepionki pediatryczne, a dwa z tych preparatów zostały niedawno zarejestrowane w Stanach Zjednoczonych (www.fda.gov/cber).
Celem badania ang. Adult Pertussis Trial (APERT), sponsorowanego przez National Institutes of Health (NIH), było ustalenie, wśród młodzieży i dorosłych, spektrum klinicznego, zapadalności i epidemiologii zakażeń i chorób, oceny bezpieczeństwa bezkomórkowego szczepionki przeciwko krztuścowi, scharakteryzować zarówno odpowiedź immunologiczną naturalną, jak i wywołaną przez szczepionkę, i (za pomocą wielu pomiarów wyników) ocenić skuteczność ochronną bezkomórkowej szczepionki przeciw krztuścowi. W tym artykule skupiamy się na skuteczności ochronnej.
Metody
Badana populacja
Od lipca 1997 r. Do grudnia 1999 r. 2781 zdrowych osób w wieku od 15 do 65 lat zostało zatrudnionych w ośmiu uczestniczących miejscach w USA: Baylor College of Medicine, Houston; Szpital Dziecięcy w Cincinnati, Cincinnati; Uniwersytet Saint Louis, St. Louis; Uniwersytet Maryland, Baltimore i College Park; Uniwersytet w Rochester, Rochester, Nowy Jork; Uniwersytet Vanderbilt, Nashville; Uniwersytet w Pittsburghu, Pittsburgh; oraz Centrum Badania Szczepień UCLA w Harbor-UCLA Medical Center, Torrance, Kalifornia.
Uczestnicy nie kwalifikowali się, jeśli brali udział w innych badaniach klinicznych, mieli obniżoną odporność, mieli przewlekłą chorobę, otrzymali szczepionkę przeciw krztuścowi w ciągu ostatnich pięciu lat, otrzymali immunoglobulinę lub produkty krwiopochodne w ciągu ostatnich trzech miesięcy, mieli nadwrażliwość na szczepionkę, otrzymali erytromycynę lub powiązany ostatnio antybiotyk lub zdiagnozowano koklusz w ciągu ostatnich pięciu lat. Kobiety w wieku rozrodczym testowano na ciążę i wymagano stosowania kontroli urodzeń przez miesiąc po szczepieniu.
Projekt badania
Ta randomizowana, wieloośrodkowa, podwójnie ślepa, kontrolowana próba z grupą równoległą została zaprojektowana w celu oceny pacjentów, którzy otrzymali pojedynczą dawkę domięśniową bezkomórkowej szczepionki przeciw krztuścowi lub szczepionki przeciw zapaleniu wątroby typu A (kontrola)
[więcej w: test na nietolerancje pokarmowa, terapia cranio sacralna, hbs antygen cena ]
[więcej w: usunięcie zaćmy cena, poradnia chorób zakaźnych lublin, warunki oddania krwi ]